ผญาไว้อาลัยและส่งดวงวิญญาณคุณย่า

…………………………………………………

อาลัยคุณย่าบุญมา แสนจันทร์

………………………………………………..

โพธิ์ไทรแก้ว ต้นใหญ่ ใบดก

ฝูงวิหก นกกา หากิน อยู่เทิงต้น

หมู่คน อยู่ทางใต้ ได้อาศัย เงาฮ่ม

กับชมนก เทิงง่าไม้ ไล่กันเล่น ม่วนหลาย

โพธิ์ไทรตาย พลันล้ม ทับถมดิน บ่มีฮ่ม

อารมณ์สัตว์ ใหญ่น้อย ไห้ฮ้อง จ่มหา

โพธิ์ไทรแก้ว เปรียบเป็น เช่นคุณย่า

ผู้นำพา ลูกหลานให้ ได้เฮียนฮู้ ศาสตร์ศิลป์

เป็นออมสิน กดเบิกได้ ในทุกที่ ทุกเวลา

ปรึกษา ได้ทุกยาม ถามปัญหา ได้ทุกเรื่อง

บ่เคยเคือง ขัดข้อง หมองใจ ฮ้ายจ่ม

เป็นพระพรหม ของลูก ชี้ทางถูก ให้ลูกหลาน

บุญคุณ ของย่านั้น ยิ่งใหญ่ มหาศาล

บ่อาจจาร จารึก เรื่องพระคุณ ทั้งเมิดได้

บ่อยากไกล จากข้าง ความตายย่าง มาทัน

จำต้องพลัด พรากกัน ย่าจากไป บ่คืนบ้าน

ถิ่มลูกหลาน ให้โศกเศร้า เหงาหงอย ค้อยเหงี่ยง

เหลือเพียงความ คึดฮอด กอดบ่ได้ บายบ่ซูน

ขอกองบุญ ที่ย่าสร้าง กรรมดี ที่ย่าก่อ

บุญพ่อ แม่พี่น้อง ลูกหลานสร้าง ให้ซ่อยดล

เทพเบื้องบน พาย่าขึ้น ไปอยู่ เมืองสวรรค์

แสนสนุก สุขสันต์ สาวสวรรค์ พาซิ่ง

สุดสวิง ริงโก้ โฮแซว ม่วนซื่น

ทุกวันคืน สุขล้น ทุกข์จนให้ ห่างหาย

คันย่าตาย ไปลำบาก ยากจน ทนทุกข์

ขอให้สุข มาแทน แสนสำบาย หายเศร้า

คันย่ามี สุขแล้ว ให้สุขหลาย ขึ้นกว่าเก่า

สุขร้อยเท่า พันเท่า ทวีขึ้น บ่ถอย เด้อ..คุณย่าเอย

ด้วยความฮักและอาลัยอย่างที่สุด

จาก…ลูกหลาน และญาติพี่น้องคู่คน

…………………………………………………………..

2. อาลัยคุณย่าปทุมมา วังบัวแดง

………………………………………………………….

โพธิ์ไทรแก้ว ต้นใหญ่ ใบหนา

ฝูงนกกา ซุมแซว กินหมากผล เทิงต้น

คนอาศัย ทางใต้ ฝูงงัวควาย สัตว์น้อยใหญ่

ได้ซ่นเงา ยามแดดฮ้อน นอนเล่น พักเซา

บัดนี้โพธิ์ ไทรเศร้า ล้มลงดิน บ่มีฮ่ม