บทสู่ขวัญแต่งงาน

ปรับแต่งเขียนใหม่ให้สั้นกระทัดรัดสัมผัสคล้องจองเพื่อให้ท่องจำง่ายใช้สะดวกเหมาะสมแก่เวลา แต่ยังรักษาเค้าโครง ภาษาและเนื้อหาบทสู่ขวัญของอีสานดั้งเดิมเอาไว้อย่างสุดความสามารถ  ปรับใช้ตามเหมาะสมครับพี่น้องครับ

บทสู่ขวัญแต่งงาน

ศรี ๆ สิทธิพระพรบวรแว่นวิเศษ  อดิเรกเตโช ชัยยะตุภะวัง ชัยยะมังคะลัง  ตะโต โลมัง สุขัง พะลัง อาวาหะวิวาโห  ชัยยะมหามุงคุล ดังนี้เป็นเค้า ประกอบเข้าเป็นมื้อสันต์วันดี  วันดิถีอมุตตะโชค  โตกใบนี้แม่นโตกไม้จันทน์  ขันใบนี้แม่นขันไม้แก้ว เถ่าแก่ปุนแม่นแล้วจึงได้แต่งพาขวัญ  มีเครื่องกัณฑ์พร่ำพร้อม  เถ่าแก่มานั่งล้อมอ้อมอยู่พาขวัญ สลอนสล้าย  มีทั้งฝ้ายผูกแขนแหวนใส่ก้อย ปัดน้อยสร้อยสังวาลย์ อาหารหลายเหลือหลาก  สรรพภาคพร้อมทุกสิ่งทุกอัน  มีทั้งพูพันและหมากจีบ ฟ้าวางฮีบเดาดา มาลาหอมอวนเอ้า  เหล้าก่องแก้วยกใส่พาขวัญ ชวนกันมาม่วนเต้า  ข้าวต้มกล้วยบายศรี ไข่หน่วยดีเกลี้ยงปอด  พระยอดไท้ทศพลญาณ  ผันผายลงมาแต่เมืองฟ้า  งวกหน้าทักขุนศรีขุนพัน สมสีสันงามสพาด  ท้าวได้มีพระดำรัสเป็นพระคาถาว่า  ปะสิทธิชัยยะพระพร  บวรแว่นวิเศษ อดิเรกเตโช ชัยยะตุภะวัง  ชัยยะมังคะลัง  ดังนี้เป็นเค้า  ปรากฏเข้าเป็นปี  สัมฤทธีชันนะโชค  ประกอบโยคเป็นมิ่งเมียขวัญ ตามสมควรโบราณแต่งไว้    ขันดอกไม้ยกขึ้นเพียงตา  ขันสมมาลุงตาเจ้าโคตร  โผดเข้าไว้เงินขาว  ลูกสาวก๊กเพิ่นมาดค่าหลาย  ลูกสาวปลายเพิ่นหมายค่ามาก  บ่ยากแค้นดีหลี  ปุนแปงดีพ่อแม่  ทั้งเถ่าแก่และตายาย  ฝนฮวยฮายปีใหม่  ฟ้าฮ้องใส่เดือนสาม  ฝูงสาวงามมาโฮม  บ่าวมาชมสาวงามค่ากว้าง  บ่ได้อ้างเว้าว่าเป็นของ    ขอเป็นดองฮักยิ่ง  ลูกแก้วกิ่งพ่อแม่ประสงค์  ฝูงวงศาตายายเบื้องปู่    เพิ่นฮู้แล้วตกแต่งปุนแปง  เอาคำแพงมาเป็นลูกแก้ว   บัดนี้แหล่วข้อยจักเชิญเอาขวัญ  ให้เจ้ามานำกันอยู่เทียมเป็นคู่  ให้ขวัญนางอยู่ทัดดอกขุมฟูม  บานจูมเจือแม่นดอกคัดเค้า  ทัดดอกเข้ากวนตา  เกศางามตั้งไหล่  เทียมท้าวใหม่วันดี  ขอให้ขวัญโฉมศรีทั้งสองหมู่เจ้า  ฮีบฟ้าวแล่นมาเต้าในเนื้อในคีง เข้ามาอยู่ให้มันแหน่นอิ้งติ้งมื้อนี้วันนี้  ….มาเยอขวัญเอย……..   

ยามเมื่อตาเว็นค่ำลับป่าแซง  ยามเมื่อตาเว็น แดงลับป่าไม้  ขวัญเจ้าไปอยู่หนเหนือหรือใต้ก็ให้ฮีบมาเทียมคีงอย่าช้า  ขวัญเจ้าไปอยู่ฟากฟ้าแดนไกลก็ให้มาสามื้อนี้วันนี้   ขวัญเจ้ายังอาลัยนำชู้เก่าก็ให้มาสามื้อนี้วันนี้  ให้มาสระเกศเกล้าทัดดอกบัวระพัน  ให้มาทาน้ำมันแม่เจ้าแต่งไว้  ทัดดอกไม้คล้องเกศสวยลวย มวยผมงามประสงค์ใส่ซ้อง  ฝูงพี่น้องบ้านใต้เพิ่นคอยหา  สาวบ้านเหนือเพิ่นมาคอยเบิ่งหน้า  เพิ่นซ่าเจ้าบุญกว้างสู่ภาย  ให้เจ้ามากินงายพาขวัญแต่งใหม่  ให้ได้ป้อนไข่ไก่เขือเจ้าทั้งสอง  ตามทำนองโบราณเพิ่นว่า  ขวัญคิ้วให้เจ้ามาอยู่คิ้วลีลา  ขวัญตาให้เจ้ามาอยู่ตายีแย้ม  ขวัญแก้มและขวัญคาง  ขวัญเเอวบางขวัญนมพร่ำพร้อม  ให้เจ้ามานั่งล้อมอ้อมอยู่พาขวัญ  …..มาเยอขวัญเอย….

ขวัญผัวให้เจ้ามาชมเมียนีหน่ำ เถิงยามค่ำให้เจ้าเข้าบ่อนนอน หัวเถิงหมอนให้มีใจฮักห่อ  ให้เจ้าผินหน้าต่อตั้งแต่เชยชม  ชัยยะตุภะวัง ชัยยะมังคะละ …..มาเยอขวัญเอย…..

ขวัญเจ้ามาฮอดกลางไฮ่อย่าได้ซ้นป่าหญ้าคา  มาฮอดกลางนาอย่าได้ซ้นป่าข้าว  มาฮอดเหง่าไม้อย่าได้ทอดหัวนอน มาคอน ๆ อย่าได้ซ้นป่าใหญ่  ให้เจ้ามาไว ๆอย่าช้า  ฝนตกเจ้าอย่าไปทางหน้า  ฟ้าฮ้องเจ้าอย่าไปทางไกล  เป็นจั่งใดให้กลับมาอยู่บ้าน  ให้เจ้าได้เงินแสนเงินล้านคู่มื้อคู่วัน  คันเจ้ามีลูกชายกะให้ได้เพิงพิง  มีลูกหญิงกะให้ได้อาศัย   เฮ็ดอันใดกะให้เจริญก้าวหน้า  ค้าขายกำไรงาม  ความเจ็บเจ้าอย่าได้  ความไข้เจ้าอย่ามี  ให้หมู่เจ้าได้เป็นเศรษฐีมหาเศรษฐี  มีอายุยืนยาวยิ่ง ได้มีเป็นทุกสิ่ง/สมปรารถนา  มีพลานามัยแข็งแฮง/บ่แก่บ่เถ่า  ให้ได้เป็นเจ้าโคตร/ตุ้มหมู่วงศา    ก็ข้าเทอญ

ชัยยะตุ ภะวัง ชัยยะมังคะลัง โสตถิเต  โหตุ สัพพะทา